Dziś jest: piątek, 26-05-2017
Imieniny: Eweliny, Jana, Pawła
Biuletyn Informacji Publicznej



a urząd gminy.jpeg foto-top.jpeg image0020.jpeg image0076.jpeg image0079.jpeg image0092.jpeg image0102.jpeg image0137.jpeg image0137.jpeg image0145.jpeg image0158.jpeg image0159.jpeg Kąty Opolskie.jpeg

HISTORIA


Nazwa Tarnów pochodzi najprawdopodobniej od staropolskich słów „tarnie ,tarnina”- określających miejsce gdzie rośnie roślina lub od nazwy osobowej „Tarn”. Pierwotnie Tarnów Wielki dla odróżnienia od pobliskiej miejscowości Tarnowiec. Obecnie Tarnów Opolski. Miejscowość lokalna na prawie niemieckim. foto1.jpeg
Pierwsza pisemna wzmianka o Tarnowie pochodzi z 9 października 1293 r., kiedy to Bolesław I książę opolski sprzedał niejakiemu Gumpertowi (prawdopodobnie koloniście z nad Menu, również późniejszemu właścicielowi Komprachcic) 40 łanów flamandzkich w książęcej wsi Tarnów. Jednak znaleziska archeologiczne dokonane w II połowie XIX wieku w postaci cmentarzyska, wieku przedmiotów kultu czy też grotu włóczni – z okresu rzymskiego, odkopanej w 1891 r. – świadczą, iż na terenie tym istniała pradawna osada. O tym zamieszkali ją Słowianie przemawia fakt prasowej nazwy miejscowości – Tarnów oraz język z gwarą zachowaną do dziś.
Kolejne 200 lat historii tej ziemi są bardzo słabo zadokumentowane. Wiadomo jednak, że w roku 1447 Tarnów posiadał własny kościół. foto2.jpeg Konkretna informacja pojawia się dopiero w dokumencie z 19 kwietnia 1493 r., z którego wynika, że książęta opolscy Jan i Mikołaj II oddali w wieczną dzierżawę Albertowi Gomułce – mieszkańcowi Tarnowa – opuszczały łan wraz z łąką, karczmą i ogrodem.Był to czas niełaskawy dla tej ziemi, nękanej przemarszami wojsk siejących zniszczenie. Jedne wsie pustoszały inne zyskiwały mieszkańców w skutek przemieszczania się ludności. Prawdopodobnie także wskutek ogólnego kryzysu agrarnego na przełomie XIV i XV wieku przestały istnieć dwie miejscowości znajdujące się kiedyś na terenie obecnej gminy Tarnów Opolski – Tarnowiec (starszy od Tarnowa) i Wierzbie. Ówcześni mieszkańcy Tarnowa Opolskiego i okolicy zajmowali się głównie uprawą nieurodzajnej ziemi (glina,piasek), hodowlą zwierząt, wypalaniem smoły.
Istniejących źródeł wiadomo, że:
• W roku 1618 w Tarnowie było 10 ogrodników i chałupników,
• Rok 1664 zaznaczył się wielkim pożarem wsi,
• W roku 1673 było 5 krawców, 4 tkaczy,rzeźnik, i piekarz
• Natomiast w roku 1783- chłopów, 13 ogrodnikowi 16 chałupników
• W 1829 r. istniało 95 domów,
• W 1844 r.- 123 domów
• A w 1864 było 18 chłopów,1 młynarz, 17 zagrodników i 51 komorników.


W następnych latach lista zajęć znacznie się rozszerzyła. Na przełomie XIX i XX wytworzyła się warstwa chłopo – robotników. W roku 1890 w Tarnowie było 189 domostw.


Przemysł wapienniczy na tym terenie rozwijał się od XVI wieku kiedy zaczęto wypalać wapno, a handel nim rozpoczął się na dobre w XIX w. Był to okres znacznego wzrostu ludności. W 1807 r. powstał pierwszy piec wapienny – założony przez Andrzeja Mathea.Jak podają źródła w roku 1845 było już 10 chłopskich pieców rozpalanych kilkadziesiąt razy w roku. wapiennik1.jpeg
 Zahamowanie rozwoju tej gałęzi gospodarki wśród chłopów tarnowskich spowodowane było utworzeniem konkurencyjnych wapienników w pobliskim Gogolinie, gdzie wcześniej wybudowano kolej żelazną pozwalająca na sprowadzenie do opalania pieców,tańszego wówczas od drewna węgla. Przeszkodą w  prowadzeniu handlu była również nie znajomość  urzędowego języka niemieckiego. W 1900 funkcjonowało już 7 pieców. Do dziś ten przemysł odgrywa znaczącą role. Również od  XVI w. rozpoczęło się nauczanie coraz większej ilości dzieci. Pierwszym nauczycielem w Tarnowie zostaw roku 1819 niejaki Denisach i pełnił tę funkcję do roku 1849. Szkołę wybudowano w roku 1821. Przez szkołę przewinęło się paru następujących nauczycieli: Karol Śmiechota, Johan Kranczoch, Fran Hupka, Karl Koschmider, Paul Kluge, Lorentz Hajde. Nauczycieli przybywało tak,że w roku 1907 było już 5 nauczycieli stałych w tym jedna kobieta. Poziom tarnowskiej szkoły umożliwił dalsze kształcenie jej absolwentom.
Dużą rolę w historii ziemi tarnowskiej odegrała też religia. fot3.jpeg Nieznana jest data powstania pierwszego kościoła. Przypuszcza się, że mógł być on zbudowany na przełomie XIV i XV w.. Z dokumentów wynika, że Tarnów świątynię posiadał w 1447 r. należącą początkowo do zakonników Minorytów w Opolu. W kwietniu 1664 roku wybuchł wielki pożar, który pochłonął oprócz zabudowań również kościół. Wkrótce jednak go odbudowano  staraniem i datków mieszkańców. Ołtarz główny zawierał relikwie  św. Walentego i św. Urszuli a istniejący od 1687 r. obraz przedstawiał Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
Parafian coraz więcej przybywało tak, że kościół ich już nie mieścił. Inicjatorem budowy nowego kościoła był szanowany i popularny wśród mieszkańców, miejscowy proboszcz Czesław Klimas. Jego staraniem pozwolenie na budowę otrzymano 1913 roku i już we wrześniu tego roku poświęcono kamień węgielny na budowę nowej świątyni. Ustalono, że patronem nowego kościoła będzie św. Marcin. Aby ocaleć od zapomnienia nową budowlę,po prawej stronie wejścia głównego,wkomponowano fragment dotychczasowego kościoła z jego ołtarzem.  przód.jpeg Powstała także wysoka 40 metrowa wieża.  bok.jpeg bok2.jpeg
Uroczyste poświęcenie kościoła odbyło się 16 maja 1916 roku. Do parafii należało wtedy   ok. 2600 osób.
Oderwanie Śląska od państwa Piastów  i zmiana przynależności państwa tej ziemi ( czech, Austria Prusy Niemcy) nie sprzyjało uświadomieniu narodowemu i politycznemu je mieszkańców. Zaczęło się ono budzić powoli, podobnie jak w całej Europie dopiero po Rewolucji Francuskiej, a szczególnie po Wiośnie Ludów. Najpierw u bardziej oświeconych gospodarzy późnie stopniowo dzięki kontaktom prasy polskiej, towarzystwami i inteligencją, wśród pozostałych. Duży wpływ na rodzenie patriotyzmu wśród Tarnowian miał Czesław Klimas. Ułatwieniem w tym było jego działanie wśród ludu etnicznie słowiańskiego, śląskiego, posługującego się na co dzień gwarą śląską.
W roku 1890 aż 889 mieszkańców posługiwało się jeszcze językiem polskim, 80 niemieckim, a 31 językiem niemieckim i innym. W 1900 r. 1293 mieszkańców podało, że ich językiem ojczystym jest polski, 109 że niemiecki, a 31 było dwujęzycznymi.w r. 212 osób używało wyłącznie języka polskiego, 161 niemieckiego, a 1208 posługiwało się polskim niemieckim.
Tarnowianie niejednokrotnie dawali dowód swojego uświadomienia  narodowego, politycznego klasowego w trzeźwemu traktowaniu różnych wydarzeń – dziś już historycznych, choć czasem i w ty górę brała ekonomia.

 

 


Urząd Gminy Tarnów Opolski ul. Dworcowa 6
46-050 Tarnów Opolski

tel.: 77 46 40 850 77 46 44 133 77 46 44 132
faks: 77 46 44 282

NIP:991 04 62 831
e-mail:
Statystyka odwiedzin:
Liczba wizyt: 2169698
Wizyt dzisiaj: 2045
Projekt graficzny - Art Engine design studio 2014